Zomer 2003

2003

Al van jongs af aan zat ik bij de Reddingsbrigade. Eerst alleen met één keer in de week een uur zwemmen, later was ik ook actief bij het toezicht houden bij de recreatieplas en evenementen zoals de Sinterklaas intocht.

De zomer van 2003 liep ik voor het eerst regelmatig mee op het strand. Het was 27 juli, de dag ervoor had ik mijn zestiende verjaardag gevierd. Ik liep samen met een ander jeugdlid over een rustig strand. Het weer was slecht en er was bijna niemand. De zee was onrustig en eigenlijk had er een rode vlag moeten hangen.

Plots komt er een vrouw op ons afgerend, er was een man gaan zwemmen twee vakken de andere richting op. De vrouw was van mening dat deze man in de problemen was. Gealarmeerd zijn we die kant op gaan rennen en heb ik ondertussen de reddingspost op de hoogte gebracht. Daar zat een ervaren lid dat in zijn eentje achter gebleven was op de post. Twee andere collega’s waren met de bus naar een andere post. Het andere jeugdlid waarmee ik samen liep was voor het allereerst op het strand en was zichtbaar onder de indruk. Zelf had ik hier en daar al meegelopen en enige ervaring, de angst en spanning was er niet minder om. Eenmaal ter hoogte van het slachtoffer besloot ik zelf te water te gaan en met behulp van een muistroom zo snel als ik kon naar de man toe te zwemmen. Hij ging  inmiddels af en toe onder water. Eenmaal bij hem greep hij mij vast en ging ik zelf ook onder water. Ondanks dat we hiervoor bevrijdingsgrepen leren en weten dat een drenkeling in paniek dit doet werd ik overvallen door eigen paniek. Na een paar pogingen om mijzelf te bevrijden heb ik uiteindelijk wild  van me afgeslagen en een pijnprikkel gegeven. Het lukte en wonder boven wonder pakte hij mij niet nog een keer vast maar liet hij zich vermoeid meeslepen. Het stuk terug zwemmen naar de kust leek onmogelijk.  De bus was wel met toeters en bellen al onderweg vanaf het moment dat ik de drenkeling doorgegeven had, al wist ik dit niet. In de bus zat de commandant van dat weekend en mijn oudere en ervaren broer Edwin. Na uren zwemmen, zo voelde het, terwijl het ongeveer 200 meter terug was na de kust, was mijn broer daar ineens en bleken we ook net te kunnen staan. Hij nam de man over die ondertussen buiten bewustzijn was geraakt en ik kwam achter hem aan.

Op het strand is de man een aantal keer beademd en later door twee ambulances afgevoerd. Het andere jeugdlid stond nog steeds bevroren aan de waterlijn met in de ene hand de portofoon en in de andere mijn T-shirt. Hij was behoorlijk onder de indruk van het hele gebeuren.  Mijn broer en de commandant hebben hierna voor mij gezorgd. Een half jaar later hoorden we dat deze Franse toerist HIV en hepatitis B positief was en hebben we allemaal een test ondergaan. Gelukkig was de uitslag negatief.

Dit was mijn eerste echte drenkeling. Toen pas wist ik hoe zwaar, hoe moeilijk maar ook hoe bijzonder het was om andere mensen te kunnen redden uit het water. Ik ben nog zeven jaar actief lid geweest bij de Reddingsbrigade. Heb een aantal jaar een pracht zomerbaan gehad als lifeguard en vele andere jeugdleden geholpen in hun opleiding door les te geven. Inmiddels ben ik niet meer actief betrokken bij de Reddingsbrigade, maar elke dag op het strand voel ik me aangetrokken tot dit prachtige beroep. Ik ben mijn broer en de commandant van toen nog elke dag dankbaar voor hun hulp en steun.

Meer van Uitgelichte verhalen

1953
178

Watersnoodramp

In de nacht van ... Lees meer >
1999
178

Tims redding door de Schevenin...

Rotterdam, 27-10-2017 Toen onze ... Lees meer >
2003

Zomer 2003

Al van jongs af ... Lees meer >
2007
178

Officiële striping

Naar aanleiding van de ... Lees meer >
2016
178

Woensdagmiddag

Laatste nachtdienst gehad, dus ... Lees meer >